zoonlief naar vo

Zoonlief gaat naar het vo en wij zijn natuurlijk reuze benieuwd hoe hij deze nieuwe ervaring beleefd. Ik maak hiervoor extra tijd vrij om hem op te vangen, evenals mijn vrouw zodat hij meteen zijn ervaringen kan delen met ons. Je kan zo'n 12 jarige natuurlijk niet alleen laten in deze stressvolle dagen.
Helaas blijkt bij thuiskomst van zoonlief dat deze maar moeilijk tot praten is te bewegen. Van stress is al helemaal niets te merken en het enige dat uit hem komt is: ach, school is school! We moeten bijna alles uit hem trekken. Niet dat hij een geen prater is of zo maar hier heeft hij weinig zin in. Het enige dat hij wil is zo snel mogelijk naar zijn spelcomputer en black-opsen.
Blijkbaar zijn onze verwachtingen wat anders dan die van hem. Soms maken ouders zaken groter dan ze voor het kind zijn.

Passend Onderwijs.

Ik ga komend jaar meepraten over passend onderwijs en wat dit betekend voor de leerkracht/docent.
Ben reuze benieuwd daar ik zelf nogal kritisch sta tegenover de ontwikkeling om kinderen met allerlei problemen binnen de muren van het reguliere onderwijs op te vangen. Niet zozeer omdat ik er principieel iets tegen heb maar meer omdat ik steeds zie dat er onvoldoende expertise onder de docenten is en onvoldoende financiële armslag bij de scholen om al deze probleemgevallen adequaat te begeleiden. Ik kom zelf uit het orthopedagogisch jeugdwerk en weet hoe jongeren met problemen kunnen zijn. Ik weet ook hoe moeilijk het soms kan zijn om deze jongeren te sturen, laat staan iets te leren. Je moet als docent wel erg veel in huis hebben.
Er zijn wel scholen die zich ontwikkelen als (brede) Zorgschool. Dit lijkt een goede ontwikkeling maar willen de ouders van gewoon lerende kinderen hun kind straks nog naar een brede zorgschool sturen als blijkt dat veel aandacht van de docent naar de veel aandacht vragende leerlingen gaat.
Uiteindelijk zou het best zo kunnen zijn dat we weer terug zijn bij de oude situatie waarin we zorgscholen hebben (lees: speciale scholen voor leerlingen met allerlei vormen van leerproblemen) en gewone scholen.
Als we echt van passend onderwijs een succes willen maken moeten er fundamentele keuzes gemaakt worden en zal er veel geld bij moeten i.p.v. eraf.

Neemt allemaal niet weg dat ik vind dat we de tering naar de nering moeten zetten en komende docenten moeten voorbereiden en opleiden voor deze nieuwe taak.

Een leuke discussie staat op de site vab BON, Beter Onderwijs Nederland. Hieronder de verwijzing.


http://www.beteronderwijsnederland.nl/node/5777

2011, een nieuwe start.

Na 2 jaar kunnen we een balans opmaken van mijn boek 'Omgaan met jongeren'. Ik mag zeggen dat het goed ontvangen is. De recensies (zie bijlage) zijn positief en het boek wordt gebruikt binnen enkele opleidingen.
Ik ben erg benieuwd naar reacties van mensen die het boek gelezen hebben of gebruiken.

Omgaan met jongeren / recensies
Auteur JWH Kessels
Boom 2009

NBD|Biblion recensie:

‘Door middel van theorie, een casus en verwerkingsopdrachten worden bijvoorbeeld op een toegankelijke en eenduidige wijze communicatieve competenties en corrigeren en straffen beschreven.’

‘Van bijzondere waarde is het hoofdstuk 'Lastige situaties', dat een keur van tips geeft rond bijvoorbeeld dreigementen, intimidaties en pesten en plagen.’

Docenten Lerarenopleiding Tilburg:

‘Met plezier heb ik je boek gelezen. Het is helder geschreven, heel praktisch, met veel direct bruikbare tips, en met luchtige, maar doelgerichte uitleg, zoals over de functie van humor.’

‘De tips in de hoofdstukken zijn goed en de praktijkvoorbeelden reëel en duidelijk. Dit geldt in het bijzonder voor hoofdstuk 5 (lastige situaties).’

‘De verwerkingsopdrachten in het boek zetten de lezer vooral aan het denken.’

‘Al met al zeer bruikbaar en wenselijk in de lerarenopleiding.’

Docente Omgangkunde:

‘We hebben het boek meteen opgenomen in het onderwijs en zijn er erg enthousiast over.’

Docent Social Works HBO Eindhoven:

‘Ik stel voor om het boek te gaan gebruiken in de ‘differentiatie jeugd’, in een training ‘luisteren naar jongeren’ of in het ‘student begeleidingsprogramma’ als training van onze studenten die met jeugd willen gaan werken.
Het boek biedt een mooie integratie van theorie en praktijk.’

Docenten lerarenopleiding:

‘Een geweldig op de praktijk geschreven boek. Niet een hoofdaccent op theorie, maar op praktisch herkenbare wijze geschreven.’

‘Laat ze dit boek beschikbaar stellen aan alle ouders, die pubers hebben!. Dit lijkt mij een heel goede opmerking over de inhoud van het boek.’

‘Met plezier heb ik je boek gelezen. Het is helder geschreven, heel praktisch, met veel direct bruikbare tips, en met luchtige, maar doelgerichte uitleg, zoals over de functie van humor.’

‘Prima boek met inleefbare casussen die beeld geven aan de jongeren.’

Studenten aan de lerarenopleiding:

‘De schrijfstijl voelt erg persoonlijk aan en Kessels schaamt zich er niet voor om van de hogere positie van schrijver af te stappen en eigen ervaringen te vertellen die maar al te herkenbaar zijn voor studenten die stage lopen binnen het voortgezet onderwijs.’

‘De openheid om te praten over problemen bij het werken met jongeren staat hierin centraal en is iets wat ik persoonlijk nastrevenswaardig vind voor iedereen die werkt met jongeren.’